Wednesday, January 31, 2007

BEŞ DAKİKA


Hiç bu hayatta amacınızın olmadığını yada amacınızın beş dakika önce avuçlarınızın arasından uçtuğunu hissettiniz mi?Bir anda pembe dünyanız kana bulanır.Ölümü ensenizde hissedersiniz,ama bundan hiç şikayet etmezsiniz.Hatta sizi alıp götürmesini istersiniz.Beş dakika,sadece beş dakika yeter,hayatınızın mahvolması,yaşanılırlıktan çıkması için.Ve yine beş dakika yeter amacınızın geri gelmesi,kan izlerinin pembeleşmesi,ölüm nefesinin uzaklaşması için.Beş dakika,sadece beş dakika yeter tüm bunlar için...
PEKİ SİZ BEŞ DAKİKALRINIZI NASIL GEÇİRİYORSUNUZ?

BUGÜN

Bugün iki kez yağdı yağmur
İki kez eskidim sanki
İki emre kol kola yaşadım
Biri nergis diğeri mahşer yeri
İki şömine yandı yüreğimde
Birinde ateş diğerinde kül
Ve iki kez aşık oldum
Bundandır olmuşluğum
Sonra bir serüvende ikiye bölündüm
Aklım yaşamaktan yana
Ömrüm hazan aylarda.

Soğuk Ölüm

Soğuk bir kış günü titrek bir mum alevinde masanın başına çökmüş romanının son sayfalarını yzmaya çalışıyordu.Soğuk iliklerine kadar işlemiş,mürekkebi donmaya başlamıştı.Eriyen mum taneleri daha yere düşemeden donuyordu.Yerinden doğrulup son odun parçasını artık sönmek üzere olan ateşe attı.Fazla zamanı yoktu,bunu o da biliyordu.Elleri kalemi tutmaz olmuştu.Son kibritiyle,son sigarasını o soğuktan donmuş elleriyle yakıp,bir nefes çekti ve içinin ısndığını hissetti.Ama göz kapakları ağırlaşmış,bedeni tamamen tutmaz olmuştu.Ölüm artık onun için kapıya dayanmıştı.Bunun farkındaydı elbet,ama ambulansa götürülürken elinde kitabı,yüzünde tebessümü hala duruyordu...

VERESİYE HAYAT

Şu an korkunç bir şeyin farkına vardım.Hayatımın ve ömrümün veresiye olduğunu...
Göğüs kafesim daralıyor yada kalbim büyüyor.İkiside acı veriyor.Bu öyle bir his ki; hayatın hiçbir anlamı olmadığını ,veresiye bir dünyda, veresiye bir bedende,veresiye bir ömürle yaşadığınızı anlıyorsunuz.Bu ödeyemiyeceğiniz bir borç.Bir gün icra memurları gelecek ve yapmaları gerekeni yapacaklar.Karşı koyamayacağız,çalışsakta başaramayacağız.Onlar almaları gereken şeyi alacaklar,veresiye hayatlarınızı...